RRRauw!

Ik ben zomaar 47 geworden. Zonder jou. We vierden mijn verjaardag nauwelijks meer in Nederland. Wel op de Filipijnen, in India en Santa Anna, El Salvador, waar je ‘s avonds na zes uur beter binnen blijft. De eigenaar van het Guesthouse kocht een taart voor me die wij deelden met alle backpackers. Jij verraste me […]

RRRauw!

April vorig jaar kocht jij een t-shirt. Zo’n hippe van het merk Diesel. ‘Only the Brave’ is hun slogan. Ik had het als modieuze ekster voor jou uit de rekken geplukt. Het shirt heeft op de voorkant zo’n creatief, halverwege afgescheurd logo waardoor de twee lettergrepen er afzonderlijk van elkaar uitspringen. DIE  en -sel. Dood etaleerde al maanden […]

RRRauw!

Morgen masseer ik voor het eerst weer buiken. Het vertrouwde is tegelijk vriend en vijand. Ook in het dagelijkse, gewone mis ik je het meest. En er zit nogal wat van dat ‘gewone’ in een uur, dag of week. Ik beweeg mee op een vast ritme van stilte, aandacht en zachtheid. Mijn magical morning routine draagt de […]

RRRauw!

1 januari loop ik naar de stad voor een oliebol en glas bubbels. Ik pak vijf euro uit het roze spaarvarken dat jij graag vet mestte om er samen iets leuks mee te doen. Onderweg zie ik een regenboog die niet helemaal lekker uit de verf komt. Het tekent in van dat waterige aquarel of […]

RRRauw!!

Het verdriet om jouw dood voelt als lood in mijn lijf. Het wordt elke dag zwaarder. Ik houd mezelf gaande met wandelen, poetsen, tuinieren. Al zit ik ook uren te Netflixen. Ik blijf uit voorzorg in beweging want ik wil niet door het gewicht van mijn tranen zakken. Of de diepte invallen omdat onder mij […]