RRRauw!!

Drie weken geleden haalde jij me voor het laatst op van huis. We waren niet eerder zo lang zonder elkaar. Ik was net zo zenuwachtig als op onze eerste date. Het ging echt gebeuren: jouw afscheid, ons laatste avontuur. De ochtend was ik druk met het koppelen van de muziek aan jouw foto’s en het vinden van de juiste, instrumentale versie van Billie Jean.

Nu stond ik vanuit de keuken de tuin in  te staren naar onze boom. Mijn cadeau voor jouw 50ste verjaardag – en alle verjaardagen die wij niet meer samen vieren. 50 is het nieuwe 100. Maar wat geef je iemand die dood gaat? Je keek iedere ochtend naar onze boom en vond hem zo mooi. “Hij blijft altijd groen”, zei ik dan, “net als jij”. En dan giechelden we samen een beetje. 

Vanwege de langgerekte zomer liet Roodborstje dit jaar extra lang op zich wachten. Ze komt normaal gesproken altijd halverwege oktober. We maakten er een sport van wie haar het eerst zou zien als teken van het voltooien van de herfst. Maar Roodborstje was fashionably late dit jaar. Alhoewel de natuur in wezen eigenlijk altijd precies op tijd is.

Ik wist in ieder geval zeker: als Roodborstje komt, laat jouw sterven niet lang meer op zich wachten. Dood maakt dat je op zoek gaat naar tekens van leven. Zondag 11 november zag ik haar voor het eerst. Ik weet dat zo precies omdat jij nog geen uur later vertelde dat je op was. De wil om te leven had vrede gesloten met het verlangen naar de dood.

Een kwartier voordat jij komt voorrijden. Bij de keukendeur zit Roodborstje. Met haar rood aangezwollen borst vol liefde en vrolijke kraalogen buigt ze een paar keer naar voren bij wijze van respectvolle, Japanse begroeting. Voor het eerst die dag voel ik me helemaal stil worden van binnen. Alle ruis is weg: ik ben klaar voor onze laatste date.

Je had me overigens mooi opgezadeld met “…en dan mag jij een Nederlands liedje uitkiezen.” toen je jouw playlist* doorgaf. De oncoloog had vlak voor je 50ste verjaardag opbeurend bericht dat je hooguit nog een paar weken te leven had. Er was dus enige haast geboden met de compositie van jouw Celibration of Life concert. 

De kosmische knipoog kwam van een van mijn cliënten. Onderweg naar onze afspraak, had ze naar de nieuwe CD van Anouk geluisterd. Zo vond ik ons nummer: ‘Jij’. We hebben er samen 1 keer naar geluisterd. De avond voor jouw dood, dicht tegen elkaar aan gelepeld. Mijn hand veilig onder jouw hand op jouw heup. “Wat mooi”, fluister je, “het was precies zo, Ceetje”.  

Ik heb je in 4 maanden zien sterven. Al die tijd waren de beelden van 15 jaar samen weg. Ik kon me gewoon niet herinneren hoe het was. En nu dwarrelen fragmenten van al die jaren samen als sneeuwvlokken om me heen. Ik wil ze allemaal wel pakken. Of mijn tong er gulzig naar uitsteken om ze op te vangen. Misschien dat ik er wel een sneeuwpop van maak. 

De dagen schuifelen betekenisloos voorbij. Ik wacht nog steeds op jou. Als jij thuis komt, kunnen we gewoon weer normaal doen en doorgaan met ons leven. Dan rijd ik naar de luchthaven waar jij zojuist vol verhalen en nieuwe energie bent geland. Net als begin juli toen we nog van niks wisten. Dan kiezen we op de snelweg gewoon een andere Exit. 

R O U W  is alles in huis hetzelfde houden als een altaar voor jouw terugkeer. Ik brand een berg aan waxinelichtjes. Op je nachtkastje staat een nieuw glas mandarijntjes-uit-blik. Overal zoek ik naar signalen van jou, tekens van ons. De Paukenist is met pauze. In de stad wil ik onbekenden aanspreken om op te scheppen over jou. Arnhem is dorps en dat benauwde me steeds. Maar nu is het juist fijn bekenden tegen te komen. Want ik zie jou in alle harten die je hebt geraakt. 

********************
* D’s Playlist:
Billie Jean – Michael Jackson
Fantastic Man – William Onyeabor
Spirit in the Sky – Norman Greenbaum
Leaving on a Jetplane – John Denver
Jij – Anouk
We all Complete – Rachel Portman

in juli 2018 werd de liefde van mijn leven – so far – plotseling ziek. Op 16 november ging zijn euthanasie wens in vervulling. Ik schrijf over omroep Max, roodborstje, mandarijntjes uit blik en pure liefde. Dit is mijn verhaal over  R O U W.

Has one comment to “RRRauw!!”

You can leave a reply or Trackback this post.
  1. Hi Carina,

    Wat schrijf je toch goed en mooi! Tranen in mijn ogen

    We leven met je mee en denken aan je en natuurlijk ook telkens weer aan D

    x, Theo

Write a Reply or Comment

Your email address will not be published.