RRRauw!

26 weken rouw. Ik pak je hand. In je arm zit het infuus waardoor de dood straks naar binnen sluipt. Je neemt een laatste partje mandarijn-uit-blik. ‘De dokter is er’, zeg ik. Nog even en je bent vrij. 26 weken. Ik weet nog goed dat we een half jaar op reis waren. We zaten in […]

RRRauw!

Op Koningsdag sta ik op met Sade’s Your Love is King. Ik trek de massa niet en pak vroeg de trein naar Deventer om naar een campertje te kijken. Onderweg reis ik terug naar 2004. Ons eerste Oranjefeest. We staan op de rommelmarkt, verdienen 195 euro en boeken bij thuiskomst direct twee tickets naar Barcelona. […]

RRRauw!

Vrijdag heb ik vijftien jaar liefde gevierd. Ik trein naar Den Haag en plof neer aan het strand van Scheveningen. Jij zorgt voor zon en trekt met de herinnering aan ons geluk alle wolken weg. Ik bestel appelgebak met slagroom. De ober kletst vrolijk over momentjes pakken, vakantiegevoel en genieten. Hij brengt een mini-fles bubbels […]

RRRauw!

Ik ben zondag naar Londen gevlogen voor 24 uur met Elena onze reisvriendin uit de VS. We vierden kerst in Goa, wachtten 10 dagen in Kathmandu op ons Indiase visum en aten pannenkoek in een van de hoogste kloosters van Tibet nadat het Chinese leger ons uit Everest Basecamp evacueerde. Ik heb zoveel lol dat het […]

RRRauw!

11 maart 2004 | ‘Ik zag je foto en viel meteen op je uitstraling, lach en mooie ogen. Ik ben niet naarstig op zoek. Heb het als single ook goed naar mijn zin. Maar een leuke meid die me aanvult, is natuurlijk altijd welkom. Kijk eerst maar of ik jou aanspreek. Ik hoop van je […]

RRRauw!

April vorig jaar kocht jij een t-shirt. Zo’n hippe van het merk Diesel. ‘Only the Brave’ is hun slogan. Ik had het als modieuze ekster voor jou uit de rekken geplukt. Het shirt heeft op de voorkant zo’n creatief, halverwege afgescheurd logo waardoor de twee lettergrepen er afzonderlijk van elkaar uitspringen. DIE  en -sel. Dood etaleerde al maanden […]

RRRauw!

Morgen masseer ik voor het eerst weer buiken. Het vertrouwde is tegelijk vriend en vijand. Ook in het dagelijkse, gewone mis ik je het meest. En er zit nogal wat van dat ‘gewone’ in een uur, dag of week. Ik beweeg mee op een vast ritme van stilte, aandacht en zachtheid. Mijn magical morning routine draagt de […]

RRRauw!

1 januari loop ik naar de stad voor een oliebol en glas bubbels. Ik pak vijf euro uit het roze spaarvarken dat jij graag vet mestte om er samen iets leuks mee te doen. Onderweg zie ik een regenboog die niet helemaal lekker uit de verf komt. Het tekent in van dat waterige aquarel of […]

RRRauw!

Jou achterlaten in 2018 voelt als een vreselijk verraad. Alsof ik je laat vallen, dump, in de steek laat. Ik vond het al erg dat de tijd gewoon doortikte na 16 november. Dat jouw sterfmaand overging in een andere maand en het december werd. Het keer op keer vrijdag wordt en de weken mij steeds verder […]